२२ जानेवारी २०२४ ला आमचा आयुष्यात एक छोटीशी परी आली, बघता बघता आज ती एक वर्षाची झाली 💖 त्या परीला बघताच क्षणी तिचे एक घर झाले आमचा मना, तिचे दिव्य रूप पाहुन, तिचा आईने ठेवले तिचे नाव “स्मना” 💖 श्रद्धा आई सारखी धाकड आहे आणि आहे संग्राम बाबा ची छबी, निकिता मावशी ने प्रेमाने ठेवले तिचे नाव “बबी” 💖 संगीता आजी ने केली मालिश आणि चंदू आजोबानी अंगा खांद्यावर खेळवले, निकिता मासी सोबत रात्री दंगा करुन, अंगाई गीत ऐकवुन मी तिला माझा कुशीत झोपवले 💖 सुनील आजोबांची लाडकी नाथ, मीना आजीची बाहुली, मोठी बहिण सान्वी संगे तिची सखी होऊन, नांदे ती घरा सावली 💖 कृष्णकुमार आजोबांच्या दिलाचा तुकडा आहे आणि मम्मा आईची मिळते तिला खूप माया, सिद्धेश मामू चा लाडोबा आहे आणि सिद्धी मासी ची मिळते प्रेमाची छाया 💖 इवल्याश्या पावलांनी ती घर भर रांगे, मधुर आवाजात बोलण्याचा प्रयत्न करत, तिचा मनातली गोष्ट सांगे 💖 २२ जानेवारी २०२४ ला लक्ष्मी चा पावलांनी आमचा घरी एक छोटीशी परी आली, बघता बघता आज ती एक वर्षाची झाली 💖 तू खूप खूप मोठी हो, आयुष्यात खूप पुढे जा, तुला उ...
This blog is a canvas of my being — threads of memory woven with the presence of kindred souls who have graced my life. It gathers fleeting whispers of thought and feelings that take shape in poetry. Writing is the doorway to my truest voice, a space where honesty and heart find their rhythm. Through these words, I honor the ones who matter most and cradle the moments we’ve shared, keeping them alive in the quiet art of remembrance.